در مدح حضرت علی اکبر (علیه السلام )
ارباب زاده ای كه خود ارباب عالم است
در چهره اش جمال پیمبر مجسم است
نور است نور محض ز جنس پیامبر
هر چه بگویم از منش و منطقش كم است
نامش علی(ع) نهاده به كوری دشمنان
ارباب ما حسین(ع) كه ارباب عالم است
اعمال امشب است در مفاتیح عاشقی
مستی كنید، جام و می اش هم فراهم است
مجنون خویش كرده و لیلای ما شده
از شوق اوست دیده اگر پر ز شبنم است
حالا خبر دهید گدایان شهر را
پایان مستمندی و فرجام ماتم است
اصلاً نه جای شك و شبه اَست و سوال
پر می كنند كیسه های تهی را – مسلّم است
اَین المَفَر لشگریان می رسد به گوش
غرش كه می كند و چهره درهم است
اما چرا در شب میلاد حضرتش
حال و هوای این غزلم چون محرم است ؟
در بین روضه های غمش آتشم زدند
آن روضه ای كه در لهوف و مقرم است
آن روضه ای كه خواند قطعه قطعه اش
با دیدنش قامت بابای او خم است
***
می چید قطعه قطعه های بدن را كنار هم
می گفت علی(ع) بعد تو دنیا جهنم است
با تشکر از هیئت عاشقان روح الله - مسجد منشور
و تشکر از گروه میهن بلاگ هیئت متوسلین به حضرت زینب (س)
***** بسم الله الرحمن الرحیم *****