دو دمه - پیش مظلوم - دم پاره ( مخصوص سینه زنی محرم شب های پنجم ، ششم ، هفتم ، هشتم)

            

******    شب پنجم 1-  حضرت عبدالله ابن الحسن علیه السلام   ******

پیش مظلوم :   ابن الکریم عبداللهم  - من عاشق ثاراللهم  - سینه ی تو قتلگهم  - دارم اجازه از پدر  - فدا نمایم دست و سر

دودمه :      ای عمو عبداللهم من یادگار مجتبی              گشته ام حاجت روا

                   در میان قتلگه دستم شده از تن جدا              گشته ام حاجت روا

*******      سپر از دست بیانداز که من می آیم            یا حسین مولایم

                    به هواداری تو جای حسن می آیم              یا حسین مولایم

*******      یادگار مجتبی می زد عمویش را صدا           قلب عمه پاره شد

                    در میان قتلگه شد دست او از تن جدا          قلب عمه پاره شد

* دم پاره : *        منم یتیم مجتبی حسین جان            دستم شده از تن جدا حسین جان

    ------------------****  شب پنجم 2: ( حضرت  حرّ علیه السلام ) ****------------------

دو دمه :         من گنه کارم  ولی کردی نگاهم  یا حسین            روسیاهم یا حسین

                     راه تو بستم ولی دادی پناهم  یا حسین               روسیاهم یا حسین

*******     من همانم که دل زینب شکستم یا حسین             از خجالت چه کنم ؟

                   وای بر من گر نبخشی تو گناهم یا حسین             از خجالت چه کنم ؟  

* دم پاره : *   حرّم ولی در بند غم اسیرم              من بنده و حسین  بود امیرم

*************  شب ششم  :  ( حضرت قاسم علیه السلام )  ***************

پیش مظلوم :   یا قاسم ابن المجتبی - ای آبروی کربلا - داماد دشت نینوا -  از چه زنی تو دست و پا

دودمه :        عمـو  بـرجان قـاسـم کن عنـایت               به قربان وفایت

                   شکسته استخوان گشتم فدایت               به قربان وفایت

*****       ای عمو بنگر تنم  اندازه ی سقا شده            قاسمت رعنا شده

                 بندبندم زیر نعل اسب، ازهم وا شده             قاسمت رعنا شده

*****          داماد حسین یا که گل یاسمنی تو                  عزیز حسنی تو

                    از چیست عزیزم که مشبک بدنی تو              عزیز حسنی تو

* دم پاره : *              عمو برس به دادم              از پشت زین فتادم   (من قاسم دامادم)

                             قاسم به حجله گاه خون رسیده               قامت زینب ز غمش خمیده

************* شب هفتم :  باب احوائج حضرت علی اصغر علیه السلام  *************

پیش مظلوم :  علی اصغر حسین - شش ماهه پرپر حسین - بریده حنجر حسین - سرباز آخر حسین

دو دمه :        خون می چکد از حنجر خشک علی اصغر            الهی تو گواهی

                    مانده به روی دست من این غنچه ی پرپر             الهی تو گواهی

*****           ای مـدال افـتـخـارم  ، ای امـیـد آخـرم                 لایی لایی اصغرم

                     کنده ام قبر تو را با دست خود پشت حرم              لایی لایی اصغرم

*****           سـه شـعـبه تیـر دشمن تـا رهـا شد                 سر اصغر جدا شد

                     مـیـان خـیـمـه هـا غـوغـا بـه پــا شد                 سر اصغر جدا شد

** دم پاره : **         گلوی اصغر هدف تیر شد              به خیمه مادرش زمین گیر شد

                               اصغر گواه برتر حسین است         باب الحوائج ، اصغر حسین است

          ************** شب هشتم : حضرت علی اکبر علیه السلام  ***************

پیش مظلوم :  علی اکبر حسین  -  شبه پیمبر حسین  -  حیدر دیگر حسین - لاله ی پرپر حسین

دو دمه :      

             باش شاهد ای خدا اکبـر به میدان می رود                 بهر قربان می رود

            نور چشمان حسین با کام عطشان می رود                 بهر قربان می رود

****            از حرم زیـنـب بیا اکـبـر به میـدان می رود           از تنم جان می رود

                   نور چشمانم علی با کام عطشان می رود          از تنم جان می رود

****            لعل لـب  بگـشا بـگو الله اکبر  اکـبـرم               ای اذان گوی حرم

                    کم بکش پا برزمین پیش دو چشمان ترم           ای اذان گوی حرم

** دم پاره : **                  از جسم من جان می رود                اکبـر به میدان می رود

*****                                یا ابتا علیک مِنِّی السلام                 بیا پدر عمر علی شد تمام

*****                                 وای  علی اکبرم                      نور دو دیده ی ترم

                                   

           بیاد  پیر غلام اهل بیت (ع) مرحوم حاج حسین صادقی  صلوات

** تعجیل در امر فرج آقا امام زمان (عجل الله )   صلوات *  التماس دعا

با تشکر از پیرغلام اهل بیت (ع) حاج مجتبی توسلی

منبع : توسلی ،مجتبی،1340- ای اهل حرم/مجتبی توسلی - تهران: صیام ، 1387

برچسب ها: دو دمه، پیش مظلوم، دم پاره، حسین، حضرت، عبدالله بن حسن، علیه السلام، حرّ، قاسم بن الحسن، علی اصغر، علی اکبر، علی، زینب، سلام الله علیها، شب پنجم، ششم، هفتم، هشتم، محرم، سینه زنی،
دنبالک ها: هیئت متوسلین به حضرت زینب سلام الله علیها

در مدح حضرت علی اکبر (علیه السلام )

 

ارباب زاده ای كه خود ارباب عالم است

در چهره اش جمال پیمبر مجسم است

نور است نور محض ز جنس پیامبر

هر چه بگویم از منش و منطقش كم است

نامش علی(ع) نهاده به كوری دشمنان

ارباب ما حسین(ع) كه ارباب عالم است

اعمال امشب است در مفاتیح عاشقی

مستی كنید، جام و می اش هم فراهم است

مجنون خویش كرده و لیلای ما شده

از شوق اوست دیده اگر پر ز شبنم است

حالا خبر دهید گدایان شهر را

پایان مستمندی و فرجام ماتم است

اصلاً نه جای شك و شبه اَست و سوال

پر می كنند كیسه های تهی را – مسلّم است

اَین المَفَر لشگریان می رسد به گوش 

غرش كه می كند و چهره درهم است

اما چرا در شب میلاد حضرتش

حال و هوای این غزلم چون محرم است ؟

در بین روضه های غمش آتشم زدند

آن روضه ای كه در لهوف و مقرم است

آن روضه ای كه خواند قطعه قطعه اش

با دیدنش قامت بابای او خم است

                    ***

می چید قطعه قطعه های بدن را كنار هم

می گفت علی(ع) بعد تو دنیا جهنم است

             

با تشکر از هیئت عاشقان روح الله - مسجد منشور

و تشکر از گروه میهن بلاگ هیئت  متوسلین به حضرت زینب (س)

ولادت حضرت علی اکبر علیه السلام ( روز جوان )

 

حضرت علی اکبر(ع)

ناگهان قلب حرم وا شد و یک مرد جوان

مثل تیری که رها می شود از دست کمان

خسته از ماندن و آماده رفتن شده بود

بعد یک عمر رها از قفس تن شده بود

مست از کام پدر بود و لبش سوخته بود

مست می آمد و رخساره برافروخته بود

روح او از همه دل کنده ، به او دل بسته

بر تنش دست یدالله حمایل بسته

بی خود از خود ، به خدا با دل و جان می آمد

زیر شمشیر غمش رقص کنان می آمد

یاعلی گفت که بر پا بکند محشر را

آمده باز هم از جا بکند خیبر را

آمد ، آمد به تماشا بکشد دیدن را

معنی جمله در پوست نگنجیدن را

بی امان دور خدا مرد جوان می چرخید

زیرپایش همه کون و مکان می چرخید

بارها از دل شب یک تنه بیرون آمد

رفت از میسره از میمنه بیرون آمد

آن طرف محو تماشای علی حضرت ماه

گفت:لاحول ولاقوه الابالله 

مست از کام پدر، زاده لیلا ، مجنون

به تماشای جنونش همه دنیا مجنون

آه در مثنوی ام آینه حیرت زده است

بیت در بیت خدا واژه به وجد آمده است

رفتی از خویش ، که از خویش به وحدت برسی

پسرم! چند قدم مانده به بعثت برسی

نفس نیزه و شمشیر و سپر بند آمد

به تماشای نبرد تو خداوند آمد

با همان حکم که قرآن خدا جان من است

آیه در آیه رجزهای تو قرآن من است

ناگهان گرد و غبار خطر آرام نشست

دیدمت خرم و خندان قدح باده به دست

آه آیینه در آیینه عجب تصویری

داری از دست خودت جام بلا می گیری

زخم ها با تو چه کردند ؟جوان تر شده ای

به خدا بیش تر از پیش پیمبر شده ای

پدرت آمده در سینه تلاطم دارد

از لبت خواهش یک جرعه تبسم دارد

غرق خون هستی و برخواسته آه از بابا

آه ، لب واکن و انگور بخواه از بابا*

گوش کن خواهرم از سمت حرم می آید

با فغان پسرم وا پسرم می آید

باز هم عطر گل یاس به گیسو داری

ولی اینبارچرا دست به پهلو داری؟!

کربلا کوچه ندارد همه جایش دشت است

یاس در یاس مگر مادر من برگشته است؟!

مثل آیینهء در خاک مکدر شده ای

چشم من تار شده ؟یا تو مکرر شده ای؟!

من تو را در همه کرب و بلا می بینم

هر کجا می نگرم جسم تو را می بینم

ارباْ اربا شده چون برگ خزان می ریزی

کاش می شد که تو با معجزه ای برخیزی

مانده ام خیره به جسمت که چه راهی دارم

باید انگار تو را بین عبا بگذارم

باید انگار تو را بین عبایم ببرم

تا که شش گوشه شود با تو ضریحم پسرم

                 سید حمید رضا برقعی

*****************************************

یم فاطمی در سرمدی، گل احمدی، مه هاشمی

ز سرادقات محمدی طلعت ظهور جلالتی

به سما قمر، به نبی ثمر،  به فاطمه در ، به علی گهر

به حسن جگر، به حسین پسر چه نجابتی چه اصالتی

به ملک مطاع ، به خدا مطیع ، به مرض شفا  به جزا شفیع

چه مقام بندگیش منیع به چه بندگی و اطاعتی

خم زلف او چه شکن شکن به مثال نقرة خام تن

سپری بکتف و کفن به تن بچه قامتی چه قیامتی

ز جلو نظر سوی قبله گه ، ز قفا نظر سوی خیمه گه

که نمود شه بقدش نگه ، به چه حسرتی و چه حالتی

ز قفا دو زن شده نوحه گر، یکی عمه گفت و یکی پسر

که نما به جانب ما نظر، به اشارتی و نظارتی

                                ناصر الدین شـاه

با تشکر از پایگاه حسینیه و پایگاه میهن بلاگ هیئت

ولادت با سعادت حضرت علی اکبر حسین علیه السلام و روز جوان مبارک - بحر طویل

           

بحر طویل در مدح حضرت علی اکبر (ع) - ولادت

همه در حیرتم امشب، که شب هفده ماه ربیع است و یا یازده غره‌ی شعبان معظم، شب میلاد محمد شده یا اینه‌ی طلعت نورانی احمد، به سر دست حسین است و یا آمده از غار حرا باز محمد؛ عجبا این گل نورسته علی‌اکبر لیلاست، بگو یوسف زهراست، بگو اینه‌ی طلعت طاهاست، بگو دسته‌گل فاطمه‌ی ام‌ابیهاست، بگو روح بتول است، بگو جان رسول است، سلام و صلوات همه بر خُلق و خصالش، به جلالش به جمالش همه مبهوت کمالش همه مشتاق وصالش که سراپاست همه اینه‌ی احمد و آلش، چه به خلقت چه به طینت چه به صورت چه به سیرت چه به قامت چه به هیبت، همه بینید در این خال و خط و چهره‌ی گل روی رسول دو سرا را.

خانه‌ی یوسف زهراست زیارتگه پیغمبر اکرم، نگه آل محمد به جمالی است که خود شاهد رخسار دل‌آرای محمد شده اینک، همگی چشم گشودند به سویش، به گمانم که گره‌خورده دل نور دل فاطمه بر طره‌ی مویش، شده جا در بغل عمه و آغوش عمویش، نگه ماه بنی‌هاشمیان بر گل رویش، نفسش نفخه‌ی صور و نگهش اینه‌ی نور و قدش نخله‌ی طور و به دَمَش معجز عیسی، به لبش منطق موسی، همه ماتش، همه مستش، همه دادند به هم دست به دستش، همه گل‌بوسه گرفتند ز پیشانی و لعل لب و خورشید جمالش، همه دادند سلامش، همه دیدند به مهر رخ او وجه خدا را.

نگه از دامن مادر به گل روی پدر دوخته گویی، که ز شیری به تجلای الهی شده چون شعله‌ی افروخته، سر تا به قدم سوخته، از روز ولادت بسی آموخته این درس که باید به جراحات تنش ایه‌ی ایثار و شهادت همه تفسیر شود، سینه‌ی پاکش هدف تیر شود، طعمه‌ی شمشیر شود، با نگه خود به پدر کرده ز گهواره اشارت که منم کشته‌ی راهت، تو رسول‌اللهی و من چو علی شیر سپاهت، بنواز ای پدر عالم هستی علی‌اکبر پسرت را به نگاهت، منم آن کودک شیری که ز شیری دل خود را به تو بستم، به فدایت همه هستم، تن و جان و سر و دستم، من و آن عهد که در عالم زر بستم و هرگز نشکستم، پسر فاطمه! از جام تولای تو مستم، تو دعا کن تو دعا کن که سرافراز کنم تا صف محشر شهدا را.

چه برازنده بود نام علی بهر من آن هم ز لب تو، که وجودم همه گردیده پر از تاب و تب تو، به خدایی خدا پیش‌تر از آمدنم بوده دلم در طلب تو، به جز این نیست که باشد حسب من، حسب تو، نسب من نسب تو، به خدا مثل علی در صف پیکار برآرم ز جگر نعره و یک‌باره زنم چون شرر نار به قلب صف اشرار، که گوید به من احسن به صف کرب‌وبلا حیدر کرار و زند خنده به شمشیر و به آن صولت و آن نیرو و آن غیرت و آن شوکت و عز و شرفم احمد مختار، سزد از دل گهواره به عالم کنم اعلام که ای خلق جهان! من به نبی نور دو عینم، به همه خلق ندا می‌دهم امروز که فردا به صف کرب‌وبلا یار حسینم، عجبا می‌نگرم در بغل مادر خود معرکه‌ی کرب‌وبلا را.

ای نبی‌روی و علی‌صولت و زهراصفت و فاطمه‌رفتار و حسن‌خو، تو که هستی که ربودی دل لیلا و حسین و حسن و زینب و عباس و علی را، تو نبی یا که علی یا که حسن یا که حسینی، تو همان خون خدا یا پسر خون خدایی، تو همه صدق و صفایی، تو همه مهر و وفایی، تو به هر زخم شفایی، تو به هر درد دوایی، تو عزیز دل آقای تمام شهدایی، تو همان یوسف خونین‌بدن آل‌عبایی، گل پرپر شده‌ی گلبن ایثار و ولایی، نه تو قرآن ز هم ریخته از نیزه و شمشیر جفایی، تو همه صبر و ثباتی، تو همه باب نجاتی، تو به لعل لب خشکیده‌ی خود خضر حیاتی، تو در امواج عطش آبروی آب فراتی که ز داغ لبت آتش زده دریا دل ما را.

نظری تا که چو جان تربت پاک تو در آغوش بگیرم، به ضریحت بزنم بوسه و از شوق، همان لحظه بمیرم، قبر حضرت علی اصغر با قبر امام حسین یکی است نه با قبر حضرت علی اکبر، تو مگر جان حسینی، نه، تو قرآن حسینی، پدر و مادر و جان و همه هستم به فدایت، منم و مهر و ولایت، منم و مدح و ثنایت، منم و لطف و عطایت، منم و حال و هوایت، سگ این کویم و جایی نروم از سر کویت، چه بخوانی چه برانی، کرم و لطف تو بود عادت تو، عجز و گدایی است همه عادت من، گفتم و گویم به دو عالم نفروشم کفی از خاک درت را، به خدا سلطنت این است که خاک قدم خیل گدایان تو باشم، ندهم این سمت از دست، به دستم بگذارند اگر مهر و مه و ارض و سما را.

                              حاج غلامرضا سازگار

با تشکر از پایگاه حسینیه و وبلاگ میهن بلاگ هیئت

http://zeyneab.tebyan.net/

http://www.zeyneab.mihanblog.com/

جوانان عزیز ولادت حضرت علی اکبر مبارک باد

در روز ۱۱ شعبان حضرت علی اکبر (ع) فرزند بزرگ امام حسین (ع)  در سال 33 قمری در مدينه دیده به جهان گشودند. مادر بزرگوار ايشان ليلا دختر ابى مره مي باشد. وي زمانى چند در خانه امام حسين عليه السلام به سر برد و روزگارى در زير سايه امام حسين (ع) بزیست. ليلا براى امام حسين (ع) پسرى آورد، رشيد، دلير، زيبا، شبيه ترين كس به رسول خـدا صلى الله عليه و آله رويش روى رسول، خويش خوي رسول، گفت و گويش، گفت و گوى رسول خدا صلى الله عليه و آله؛ هر كسى كه آرزوى ديدار رسول خدا را داشت بر چهره پسر ليلا مى نگريست، تا آنجا که پدر بزرگوارش مي فرمايد:

«هرگاه مشتاق ديدار پيامبر مى شديم به چهره او مى نگريستيم»؛ به همين جهت روز عاشورا وقتى اذن ميدان طلبيد و عازم جبهه پيكار شد، امام حسين (ع) چهره به آسمان گرفت و گفت:«اللّهم اشهد على هؤلاء القوم فقد برز اليهم غلام اشبه الناس برسولك محمد خلقا و خلقا و منطقا و كنا اذا اشتقنا الى رؤية نبيك نظرنا اليه...».

حضرت علي اکبر(ع) در كربلا حدود 25 سال داشت. برخي راويان سن ايشان را 18 و برخی 20 سال نیز گفته اند. او اولين شهيد عاشورا از بنى هاشم بود. شجاعت و دلاورى حضرت على اكبر (ع) و رزم آورى و بصيرت دينى و سياسى او، در سفر کـربـلا بويژه در روز عاشورا تجلى كرد. سخنان و فداكاريهايش دليل آن است. وقتى امام حسين (ع) از منزلگاه «قصر بنى مقاتل» گذشت، روى اسب چشمان او را خوابى ربود و پس از بيدارى «انا لله و انا اليه راجعون» گفت و سه بار اين جمله و حمد الهى را تكرار كرد. حضرت على اكبر (ع) وقتى سبب اين حمد و استرجاع را پرسيد، حضرت فرمود: در خواب ديدم سوارى می ‏گويد اين كاروان به سوى مرگ می ‏رود. پرسيد: مگر ما بر حق نيستيم؟ فرمود: چرا. پس گفت: «فاننا اذن لا نبالى ان نموت محقين» پس باكى از مرگ در راه حق نداريم!  ( صلوات )

با تشکر از هیئت فاطمیون شهرستان انار

و هیئت متوسلین به حضرت زینب سلام الله علیها